U Sarajevu u 99. godini preminuo Raif Dizdarević

U Sarajevu je danas u 99. godini preminuo Raif Dizdarević, političar i diplomata, bivši predsjednik Predsjedništva Bosne i Hercegovine i SFR Jugoslavije.

Detalji o komemoraciji i posljednjem ispraćaju biće objavljeni naknadno.

Raif Dizdarević je rođen 09.12.1926. godine u Fojnici. Potiče iz poznate antifašističke porodice iz koje su sedmorica braće učestovala u Narodnooslobodilačkoj borbi.

Trojica su izgubila živote. Najstariji Zijo, književnik, zvjerski je umoren u ustaškom logoru Jasenovac; Nusreta koji je bio borac i SKOJ-evski rukovodilac u partizanskom odredu Zvijezda, četnici ranjenog zaklali 1942.godine u partizanskoj bolnici; Hasan je poginuo u borbi.

Dizdarević je stupio u narodnooslobodilačku vojsku 1943. godine, prvo kao borac, zatim kao pomoćnik obavještajca Visočko- fojničkog odreda.

Od kraja 1944.do 1950. godine bio je oficir u OZN-i (odjeljenje za zaštitu naroda) UDB-i (Upravi državne bezbjednosti) za Bosnu i Hercegovinu.

Početkom 1951. godine upućen je na rad u Ministarstvo vanjskih poslova FNRJ. Proveo je više godina u diplomatskoj službi.

Od 1951. do 1954. godine bio je sekretar i otpravnik poslova Ambasade FNRJ u Bugarskoj (u najtežim godinama napada SSSR-a na Jugoslaviju u čemu je Bugarska prednjačila); od 1956. do 1959. godine prvi sekretar Ambasade SFRJ u SSSR-u (istovremeno i u Mongoliji); od septembra 1963. do septembra 1967. godine savjetnik Ambasade u Pragu.

U međuvremenu radio je na odgovornim poslovima u Saveznom sekretarijatu za inostrane poslove.

Od 1972. do 1974. godine bio je pomoćnik saveznog sekretara za inostrane poslove SFRJ.

Više godina je proveo na radu u Savezu sindikata. Od novembra 1967. do septembra 1972. godine bio je sekretar i član Presjedništva Vijeća Saveza sindikata Jugoslavije. Od jula 1974. do aprila 1978. godine je predsjednik Vijeća Saveza sindikata Bosne i Hercegovine.

U aprilu 1978. godine izabran je za predsjednika Predsjedništva SRBiH sa četverogodišnjim mandatom. Na izborima 1982. godine izabran je u Savezno vijeće Skupštine SFRJ i uz saglasnost svih republika i pokrajina za prvog jednogodišnjeg predsjednika Skupštine SFRJ i predsjednika Ustavne komisije.

Od 15.maja 1984. do konca decembra 1987. godine je savezni sekretar za vanjske poslove SFRJ.

U decembru 1987. godine,nakon kandidacione procedure i podrške u svim organima i opštinama, Skupština BiH ga je, tajnim glasanjem, izabrala za člana Predsjedništva SFRJ. Od konca decembra 1987. godine je podpresjednik Presjedništva SFRJ, a od 15. maja 1988. do 15. maja 1989.godine predsjednik predsjedništva SFRJ.

Vršeći pomenute dužnosti bio je član više državnih i političkih organa u Federaciji i Republici (član Savjeta za narodnu odbranu SFRJ, član Savjeta za zaštitu ustavnog poretka SFRJ, član saveznih savjeta za politički sistem, međunarodne odnose i dr.).

Od 1974. do 1984. godine bio je član Predsjedništva Centralnog komiteta Saveza komunista BiH; od 1984. do 1989.godine bio član Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije.

Svoje bogato političko iskustvo i uvid u pozadinu ključnih historijskih događaja pretočio je u nekoliko uticajnih knjiga.

Među njima se posebno ističe djelo "Od smrti Tita do smrti Jugoslavije", u kojem je detaljno analizirao unutrašnje mehanizme političke krize, rast nacionalističkih pokreta i propast jugoslovenskog projekta. Autor je i knjiga "Vrijeme koje se pamti" te brojnih memoarskih zapisa koji danas služu kao dragocjen izvor za historičare i istraživače.